Eerst Napels zien en dan……

italie in glasEerst Napels zien en dan sterven!  Maar dit is géén voorteken van een naderend einde. Nee het is uitdrukking die de Napolitanen graag herhalen en ook Goethe in zijn Reis door Italië heeft beaamd (ik geef het toe, dat wist ik niet maar Google helpt bij ontbrekende kennis). Het moet er dus zó mooi zijn dat je zou kunnen constateren: als je hier bent geweest dan heb je wel het allermooiste van de wereld gezien. Die Napolitanen toch! Of het zo is? We gaan het meemaken, we gaan het zien maar nee niet eindigen met leven.
Want we zitten juist in zo’n heerlijke flow van vrijheid en kunnen doen waar je zin in hebt. Ik hoor je al denken: ze genieten wel veel die Nieuwe Ouderen. Helemaal waar want wat is het heerlijk om te reizen, te ontdekken, te ervaren hoe andere mensen leven. Ook die beetje maffe, maffiose, chauvinistische, bijzondere Napolitanen horen daarbij.

Wij, man Hans en ik, vinden het belangrijk bijzondere gebeurtenissen te vieren. Of dat nu deze week de eerste verjaardag (wat een mijlpaal!) was van onze kleinzoon of het vieren van ons 40-jarig, robijnen, huwelijksfeest. Dat feest gaan we, na een fijne week met onze kinderen en een geslaagd feest met familie en vrienden in september, nu samen nog een keer vieren. Want het leven is/blijft een feest als je zelf de slingers ophangt.

Op naar Napels, naar Rome, naar de mooie Italianen, de heerlijke Italiaanse robijn gekleurde wijn. Proosten op onze gezondheid en hopen samen mooi oud te worden.
Ik ga stiekem op zoek naar gracieuze oudere Italiaanse dames, niet als de gebotoxde Gina Lollabrigida maar die dames van 60-plus met heel veel lachrimpels.
Eerst Napels zien en dan gracieus ouder worden.