Niet achter maar tussen de geraniums

Wij wageraniumren begin deze maand in Oostenrijk. Het kan daar niet missen, balkons met bakken vol bloeiende planten, meestal zijn dat natuurlijk de beroemde geraniums. Het blijft er vrolijk en lekker traditioneel uitzien.

Kijk je naar buiten dan zie je ook een ander ‘verschijnsel’ vaak opdoemen: Campers! In deze tijd van het jaar zijn de Nieuwe Ouderen weer op stap. Ik hoorde zelfs iemand laatst tegen me zeggen: Doe jij vrijwilligerswerk? Maar jullie zijn toch altijd op vakantie? Met jullie bedoelde ze duidelijk jullie generatie, jullie pensionado’s, jullie levensgenieters en jullie mensen met veel tijd en (bêswel) veel geld.

En geef je haar ongelijk? Ik niet, ik zie het ook want wat hebben we veel vrijheid om te kunnen doen en laten wat we willen. Heerlijk om tússen de geraniums te genieten van het leven.

Toch is het niet zo dat we ‘alleen maar’ genieten. Onze generatie neemt ook zijn verantwoordelijkheid. Zij/wij mantelzorgen, passen op, doen vrijwilligerswerk, houden de buurt leefbaar, werken (voor noppes) in de natuur, besturen mee en dragen, op ieders eigen wijze, bij aan cultuur, natuur en maatschappij.

Om daarna, als de zon zich wil laten zien, lekker uit te rusten in de tuinstoel. Lezend, mijmerend en kijkend naar wat er nog allemaal kan groeien en bloeien tussen de geraniums.